UĞURLAR OLSUN DA, NASIL?    25-01-2013


20 yıl önce Türkiye “Uğur’lar olsun” diye bir dilek tutmuştu...
Yitirdiğimiz bir Uğur’un, Uğur Mumcu’nun arkasından
bin yeni Uğur Mumcu doğsun umuduyla...

Dile kolay, 20 yıl geçti aradan...

Biz Uğur’lar bekliyorduk...
Ogün’ler oldu.
Yasin’ler oldu.
Erhan’lar oldu.

Danıştay basan ‘Arslan’lar oldu.

Güldünya’nın dünyasını yıkan Ferit’ler...
Ayşe Paşalı’nın katili İstikbal’ler...
Münevver’in celladı Cem’ler oldu...

Çürük binalarda can pazarı kuran müteahhit Veli’ler oldu.

Ne kadar ciddiye alırsınız bilmem ama...
Biz Uğur’lar beklerken Nihat’lar oldu.
Serdar’lar oldu. Hilal’ler oldu...
İnanılacak gibi değil ama Ajdar’lar bile oldu.

Uğur’lar olmak için yola çıkan
Nedim’ler, Ahmet’ler analarından doğduğuna pişman edildi.
Uğurlar olma yoluna baş koymanın bedelini
1 yıl cezaevinde tutularak ödediler.

Özetle sevgili kardeşim,
bakma sen her 24 Ocak’ta kurulan tiyatro sahnesine,
hep bir ağızdan söylenen “Uğur’lar olsun” türkülerine...
Ertesi gün bir tane hatırlayan bulamazsın!
Ayrıca şunu da bil:
Bu memleketin Uğur’lara tahammülü yok...
“Ne olursan ol sakın Uğur olma” diyorlar aslında...
Uğur olmanın bedeli 20 değil 50 yıldır aynı:
Ya kara toprak ya mahpushane!