AĞLAYAN ANALAR ÜLKESİ    12-07-2013


17’sinde asılarak öldürülen Erdal’ın annesiydi Şadan Eren.

Ne ilk ağlayan anası oldu bu memleketin ne de son olacaktı Şadan Teyze...

Oğlu Cemil’in dirisinden vazgeçmişti
Berfo Ana...
Ölüsünün peşindeydi...
Gitmedik devlet büyüğü, çalmadık kapı bırakmamıştı...
Ta ki Azrail kapısını çalana kadar...
Ağlayarak öldü Berfo Ana...
Bulamadı, bulunamadı Cemil.

Hangi birini sayayım ki?

“Analar ağlamasın” diye dağlara ‘barış’ getirmek iyi de
sadece dağlarda yiten evlatların ardından dökülmüyor anaların gözyaşları...

Anası ardından ağıtlar yaktığında Roboskili Cemal Encü 15 yaşındaydı.

38’inde ağlayan bir ana gördünüz mü?
6 yaşındaki ‘Umut’u maganda kurşunu ile can verdiğinde Gülhan Ceylan 38 yaşındaydı.

19’unda ölen Ali’nin cenazesi vardı dün...
Oğlunun tabutu başında kanlı gözyaşı döken anasına, daha 22’sinde ölen
Abdullah’ın ve daha 26’sında ölen Ethem’in anası eşlik etti.

Camiinin avlusunda Ali’nin, Ethem’in, Abdullah’ın analarının göz pınarlarında fışkıran acıyı görenler
daha 20’sinde ölen Mehmet’in, ve daha 27’sinde yitirdiğimiz Mustafa Komiser’in anasını hatırladı.
Kim bilir onlar nasıldı?

5 evlat... 5 ana...

Parkı da kışlası da yerin dibine batsın!
Değer miydi?

Yahu yazıktır.
Günahtır.
Evlatlarına acımıyorsanız analarına acıyın şu ülkenin...