VATAN SAĞOLSUN, ESAT ÖLSÜN!    25-10-2013


Esat Mengilli.
20 yaşlarının başında yani daha hayatının baharındaydı.

Birçok akranının yaptığı gibi ‘kaçmak’ yerine
“Vatan borcu namus borcudur” diyerek askere gitti.

Ne de olsa peygamber ocağıydı...
Ne olsa Esat, komutanlara anasının babasının emanetiydi...

Afyonkarahisar’daki birliğine teslim oldu.
Henüz 73 günlük askerken 2 bin 400 metre teçhizatlı koşuya çıkarıldı.
Esat koşunun bitmesine 500 metre fenalaşıp yere düştü.
Önce ‘eğitim zayiatı’ dediler.
Aradan 1 yıl geçti.
Bir gün Esat’ın acı dolu ailesinin evinin kapısı çaldı.
Esat’ın asker arkadaşları tezkereyi aldıkları gibi
soluğu arkadaşlarının ailesinin yanında almışlardı. 
“Komutanlar Esat’ı hasta olduğunu bildikleri halde zorla koşturdu.
Koşamayınca da tekme ve sopalarla dövdüler.
Bunun üzerine orada 
kalp krizi geçirdi. Biz şahidiz” dediler.
Dava açıldı.
Önceki gün mahkeme karar verdi. 
Esat Mengilli’yi tekmeleyen ve kalp krizi geçirerek
ölmesine neden olmakla suçlanan üç rütbeli 
10’ar ay hapis cezasına çarptırıldı.
Hükmün açıklanması geri bırakıldı!

20 yaşında bir çocuğu asker ocağında döverek öldüren adamlar şu anda serbest!
Dahası Türk Silahlı Kuvvetleri bünyesinde çalışmaya devam ediyorlar.

Genelkurmay Başkanımız 
Org. Necdet Özel’e bir sorum şu: 
Esat’ın askerlik çağına yaklaşan bir erkek kardeşi daha var... 
Annesinin babasının gözüne bakarak
‘Oğlunuzu askere gönderin, bize emanet’ diyebilir misiniz?

Askerliğin süresini kısaltmak yerine askerdeki çocukların ömrünü uzatmaya ne dersiniz?!